na życzenie siostry

Przemija życie, płynie ziemski czas,

jak kwiat co zakwita jeden raz.

Kiełkuje, rośnie, rozwija się,

wypuszcza pąki, dojrzewa.

Złociste stają się drzewa,

pełne kolorów, barw.

Usycha kwiat,

w nadziei.

Przemija życie, upłynął życia czas,

jak kwiat co rozkwitał raz po raz,

kiełkował, rósł, rozwijał się,

wypuszczał pąki, dojrzewał.

Za każdym razem inną pieśń zaśpiewał.

Złociste stały się drzewa,

pełne kolorów, barw.

I zasnął kwiat,

przemienił się.

Mija wciąż życie, upływa czas,

jak kwiat co nie zakwitł ani raz,

kiełkował, rósł, zwiędł.

Złociste stały się drzewa,

pełne kolorów, barw.

Nie dotrwał kwiat,

…

Kwiat to Ty.

Przemija życie, płynie czas,

Złociste stają się drzewa,

pełne kolorów, barw.

Kwiat zakwitł, wydał nasiona,

i oddał się w Boże ramiona.

Jeden rozkwitł raz – przyszłością strapiony,

Jeden ni razu – przeszłością zmęczony,

A inny ciągle zakwitał i dobro rozsiewał

– zaufał i wiedział

że życie to przystań,

w podróży,

do wiecznego,

szczęścia pełnego.

Zakwitaj!

Żyć trzeba

w nadziei ciągłej do nieba.